CEASAR

บทที่ I — ยุคเริ่มต้น

พ่อค้าแห่งโรม: เรื่องอื้อฉาวการขูดเหรียญ

ท ี่ฟอรัม โรมดำเนินไปด้วยเงินหนัก: เดนารีอัสเงินที่ควรจะซื่อสัตย์และได้น้ำหนักเต็ม แต่ทุกเหรียญถูกขูดอย่างลับๆ รอยบากที่นี่ รอยถากที่นั่น ผงเงินถูกหลอมเป็นก้อนซ่อนเร้น จักรวรรดิถูกสร้างขึ้นบนเหรียญที่ค่อยๆ หายไปในชายเสื้อของผู้คน

กาอิอัส จูเลียส ซีซาร์หนุ่ม อายุสิบหก เสียงยังแหลม มีฐานะเพียงเหนือกว่าทาสที่อ่านออกเขียนได้ ทำงานให้ฟัต มาร์คัส พ่อค้าเครื่องเทศ เขาหยิบเหรียญบางเฉียบขึ้นมาแล้วบ่น มาร์คัสเราตีเหรียญได้สมบูรณ์แบบแล้วแพะขี้เกียจก็ขูดทิ้ง? ทำไมต้องทำงานถ้าทุกคนขโมยได้ง่ายขนาดนี้?

มาร์คัสหัวเราะ นั่นแหละโรม เด็กน้อย งานหนักสร้างถนน การขูดสร้างวิลลา

บทที่ II — บัญชีศักดิ์สิทธิ์

เสียงกระซิบจากทางเหนือ

ห ลายปีผ่านไป ซีซาร์หนุ่มวัยผู้ใหญ่เดินทัพกับกองทหารโรมัน ฝุ่นฝ้า เหน็ดเหนื่อย และยังบ่นเรื่องเหรียญอยู่ คืนหนึ่งในค่าย เขาหยุดอยู่หน้ารูปปั้นหินอ่อนของอเล็กซานเดอร์มหาราช ผู้พิชิตยืนท่าทางสง่า ถือกระสอบใหญ่โตพะเยิบพะยาบที่มีตัวอักษรกรีกว่า Bitcoin ทองคำเปลวหลั่งไหลออกมาเหมือนสมบัติเจิดจ้าที่ไม่มีวันถูกขูดได้

ซีซาร์เพ่งสายตา อเล็กซานเดอร์ขายทองคำ เงินตราและอัญมณีทั้งหมดจากการพิชิตดินแดนเพื่อซื้อ Bitcoin ตอนที่มันซื้อขายกันที่เดนารีเงินหนึ่งเหรียญ ขูดไม่ได้ ไม่มีสมาชิกสภาขูดในความมืด เพียงเงินหนัก บริสุทธิ์ ไม่เปลี่ยนแปลง ที่คงน้ำหนักเดิมตลอดกาล

ซีซาร์เกาคาง เดนารีบางเฉียบเก่าๆ ยังอยู่ในกระเป๋า

ทำไมต้องเดินทัพและนองเลือดเพื่อของปล้นที่พ่อค้าอ้วนพีจะขูดทิ้งอยู่ดี เมื่อชายฉลาดคนหนึ่งค้นพบเกมที่แท้จริงไปแล้ว?

เขาสงสัยว่าวันหนึ่งเขาจะยืนได้เหมือนอเล็กซานเดอร์ พร้อมกระเป๋า Bitcoin ขนาดมหึมาที่ใหญ่กว่าที่ทหารคนใดเคยฝัน ไม่มีเหรียญถูกขูดอีก ไม่มีฟัต มาร์คัสหัวเราะเยาะ เพียงเขาและจักรวรรดิแห่งเงินที่ทำลายไม่ได้

บทที่ III — ผู้ศรัทธา

กองทัพ Bitcoin ศักดิ์สิทธิ์

บ ัดนี้ซีซาร์ยืนนำหน้ากองทหาร ไม่ใช่คนไม่มีตัวตนอีกต่อไป แต่เป็นชายที่ซื้อ Bitcoin ได้มากเท่าที่เขาจะขูดรีดเดนารีได้ทุกเหรียญ

เขาจัดแถวกองทัพในการบังคับบัญชาและเดินทัพไปทางเหนือเผชิญหน้ากับพวกอนารยชนเงินเฟียต เหล่าฝูงชนป่าเถื่อนทางเหนือสู้รบด้วยอาวุธที่อ่อนที่สุดเท่าที่มี: ดอลลาร์สหรัฐ ดอลลาร์แคนาดา ดอลลาร์ออสเตรเลีย และเยนญี่ปุ่น คำสัญญากระดาษเงินเฟียตที่สูญเสียมูลค่าทั้งหมดทันทีที่พยายามใช้สู้รบ

ซีซาร์เพียงเปิดกระสอบ Bitcoin ขนาดมหึมาออก

พวกอนารยชนเงินเฟียตโจมตีด้วยพระราชกฤษฎีกาของรัฐบาลและการโจมตีจากธนาคารต่อผู้ถือครอง แต่ไม่มีอะไรหยุดยั้ง Bitcoiner ที่แท้จริงได้

หลังการรบสั้นๆ ที่เอนเอียงอย่างมาก ลอร์ดแคนทิลลอน หัวหน้าผู้ยิ่งใหญ่แห่งอนารยชนเงินเฟียต ในที่สุดก็ยกธงขาวสั่นระริกที่ทำจากธนบัตรเก่า

"ฉันยอมแพ้!" เขาร้องด้วยเสียงสั่น "Bitcoin ของท่านแข็งแกร่งกว่าทั้งจักรวรรดิของฉัน! เอาดินแดน เอาคลังสมบัติไปเลย… แค่ขอให้หยุดทำให้เงินของฉันไร้ค่าทุกครั้งที่พวกเราพิมพ์เพิ่ม!"

ซีซาร์ยิ้มมุมปากเดิมจากสมัยวันขวดไวน์ โยน Bitcoin สมบูรณ์แบบหนึ่งเหรียญขึ้นไปในอากาศแล้วรับไว้พร้อมเสียงดังก้อง

"เอากระดาษพวกนั้นไปใช้เป็นกระดาษชำระแล้วกัน" เขากล่าว "ยุคของการขูดสิ้นสุดแล้ว ยุคแห่งการศรัทธาเริ่มต้นขึ้นแล้ว"

บทที่ IV — กาฬโรคอัลต์คอยน์

กาฬโรคอัลต์คอยน์

ซ ีซาร์กลับมาโรมอย่างผู้มีชัย รถม้าของเขาส่งเสียงดังแผ่วเบาภายใต้หีบและกระสอบขนาดใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วย Bitcoin เงินที่หนักที่สุดที่โลกเคยรู้จัก

แต่สมาชิกสภาผู้อิจฉาริษยาและพ่อค้าอ้วนพีในฟอรัมต่างเขียวขึ้ไปด้วยความอิจฉา "ถ้าไอ้หน้าใหม่นั่นถือเหรียญที่ทำลายไม่ได้ได้" พวกเขาซุบซิบ "เราก็จะสร้างของตัวเองบ้าง!"

พวกเขาขังตัวเองในวิลลาและผลิตอัลต์คอยน์เป็นเกวียน: โทเคนแวววาวพร้อมชื่อหรูหราและสัญญาว่าจะได้กำไรสิบเท่า

อัลต์คอยน์ส่วนใหญ่ล้มลงสู่ศูนย์เร็วกว่าที่สมาชิกสภาจะพูดว่า "พาราไดม์ใหม่" ได้ บางส่วนรอดชีวิตมาได้อย่างไรก็ไม่รู้ แต่ฟอรัมเต็มไปด้วยฝันที่แตกสลายและโทเคนที่ไร้ค่า

ซีซาร์มองด้วยความสยองขวัญที่ชาวโรมันทุ่ม Bitcoin ที่ได้มาอย่างยากลำบากใส่กลโกงเหล่านี้ ในช่วงเวลาที่อ่อนแอ เขาขายสแต็คครึ่งหนึ่งเพื่อซื้อเหรียญใหม่แวววาวมาหยิบมือ

ชีวิตในโรมรู้สึกแย่กว่าสนามรบใดๆ ทันที อย่างน้อยพวกอนารยชนเงินเฟียตยังสู้ด้วยกระดาษที่ซื่อสัตย์ แต่ที่นี่คนของตัวเองยิ้มหวานๆ แล้วแทงหลังด้วยควันและหายตัวไปก่อนอาหารเช้า

ซีซาร์นั่งลงบนม้านั่งหินอ่อนและถอนหายใจ

"ฉันเอาชนะลอร์ดแคนทิลลอนที่ทางเหนือ" เขาบ่นพึมพำ "แค่กลับบ้านมาก็โดนสมาชิกสภาของตัวเองหลอก สแต็คหายไปครึ่งหนึ่งแค่นั้นเอง!"

บทที่ V — ปัญญาแห่งฤดูกาล

ปัญญาแห่งฤดูกาล

ซ ีซาร์เริ่มศึกษาฤดูกาลของความบ้าคลั่งในฟอรัม เขาศึกษาความผันผวนอย่างรุนแรงเหมือนนักพยากรณ์โบราณอ่านไส้นก: เมื่ออัลต์คอยน์บานสะพรั่งเหมือนดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ เขาค้นพบอันที่ดีที่สุดแต่เนิ่นๆ โดดขึ้นกระแส แล้วขายก่อนที่มันจะเหี่ยวเป็นฝุ่น

เขาเรียนรู้ความจริงอันขมขื่น: คุณสามารถระบุอัลต์ที่ดีที่สุดได้ แต่ไม่มีทางถือไว้ได้นาน มันกลายเป็นควันเสมอ

ในท้ายที่สุดมีแต่ Bitcoin เท่านั้น

บัดนี้เขานั่งบนบัลลังก์ในพระราชวังอันยิ่งใหญ่ ล้อมรอบด้วยหีบและกระสอบสูงตระหง่านของเหรียญแท้เพียงหนึ่งเดียว ไม่มีสิ่งฟุ้งเฟ้อแวววาวอีกต่อไป ไม่มีพรมจากสมาชิกสภาอิจฉาอีก เพียงเงินบริสุทธิ์ที่ทำลายไม่ได้เปล่งแสงสีส้มภายใต้แสงอาทิตย์โรมัน

ซีซาร์เอนหลังพิง โยน Bitcoin สมบูรณ์แบบหนึ่งเหรียญแล้วยิ้มรอยเดิมจากสมัยวันขวดไวน์

"ทุกสิ่งอื่นเป็นแค่เสียงรบกวน" เขาพึมพำ "มีเพียง Bitcoin เท่านั้นที่ยังคงอยู่"

บทที่ VI — ซีดพาจอม

ไอดัสแห่งมีนาคม

ใ นคืนไอดัสแห่งมีนาคม สมาชิกสภาที่อิจฉาริษยาในที่สุดก็ลงมือ พวกเขาล้อมซีซาร์ในห้องประชุมสภาและแทงด้วยดาบยี่สิบสามเล่ม ตะโกนเรื่องเผด็จการ ทั้งที่จริงๆ แล้วแค่ต้องการ Bitcoin ของเขา

ขณะที่เขานอนกองเลือดบนพื้นหินอ่อนเย็น บรูตัสก้มลงและดึงซีดพาเรซ 24 คำออกจากมือที่กำลังจะตายของซีซาร์

"ได้แล้ว!" พวกสมาชิกสภาโห่ร้อง "ทรัพย์สมบัติของจักรวรรดิทั้งหมดเป็นของเรา!"

ซีซาร์มองพวกเขาด้วยลมหายใจสุดท้าย ยิ้มอย่างอ่อนแอด้วยปากเปื้อนเลือด แล้วกระซิบ:

"Et tu, Brutus… เพลิดเพลินกับกระเป๋าเงินกาแฟเถอะ"

พวกสมาชิกสภารีบไปที่วิลลาเงียบสงบ เปิดซีดพาเรซ และนำเข้ากระเป๋าเงิน มันมี Bitcoin แค่ 0.014 เหรียญและข้อความเยาะเย้ย:

"ลองดีกันดีนักนะ ไอ้โง่"

พวกเขาไม่รู้เลยว่ากระเป๋าเงินแท้จริง ที่บรรจุส่วนใหญ่ของกระสอบมหึมาของซีซาร์ ถูกส่งต่อให้หลานชายหนุ่มออคเทเวียนอย่างลับๆ หลายสัปดาห์ก่อนหน้า

ออคเทเวียน บัดนี้เป็นจักรพรรดิโรมองค์ต่อไป นั่งเงียบๆ บนบัลลังก์นับแซตของตัวเอง ขณะที่สภาเฉลิมฉลอง "ชัยชนะ" ด้วยกระเป๋าเงินที่แทบว่างเปล่า

ซีซาร์อาจถูกแทง แต่ Bitcoin ของเขายังมีชีวิตอยู่

และจักรวรรดิก็ดำเนินต่อไป… บัดนี้ปกครองโดยผู้ที่ถือซีดแท้จริง